Dieta jogurtowa

Czas trwania diety wynosi twa tygodnie. Dieta jogurtowa posiada wiele zalet, niestety jej jedynym mankamentem jest to, że każdego dnia trzeba zaopatrywać się w różnego rodzaju jogurty. Dieta może wydawać się monotonna, jednak możemy zrekompensować sobie to myślą, że jest krótkofalowa. Bezapelacyjnymi korzyściami z jej stosowania jest, że w przeciągu zaledwie 14 dni możemy zrzucić, aż 6 kilogramów. Dieta jest również bardzo bezpieczna, ponieważ nasz organizm jest zaopatrywany we wszelkie niezbędne do prawidłowego funkcjonowania składniki odżywcze. Kolejną pozytywną stroną diety jest to, że w czasie jej stosowania, nie czujemy się głodni.

Głównymi założeniami programy jest to by spożywane przez nas jogurty miały zawartość żywych kultur bakterii, które ułatwiają i przyśpieszają przemianę materii. Jogurty możemy wybierać sobie zgodnie z własnymi preferencjami, nie ma wymogów takich by były to jedynie jogurty beztłuszczowe, nie musimy też ograniczać się w kwestii smaku. Tak więc możemy, spożywać podczas diety także jogurty owocowe. Stosując dietę możemy spożywać, także pieczywo, jak również warzywa i owoce. Pierwsze efekty stosowania diety jogurtowej, widoczne są już po czterech dniach, znamienne jest poczucie lekkości i dobrego samopoczucia. Dodatkowym, atutem diety jest to, że może stać się ona metodą na oczyszczenie organizmu z toksyn .

Przykładowe jadłospisy dnia przy stosowaniu diety jogurtowej:

Śniadanie: 150 g jogurtu owocowego z otrębami lub muesli + grejpfrut + średni świeży banan
Obiad: warzywa gotowane na parze (marchew, brokuły, groszek, fasola) + szklanka ryżu ugotowanego na sypko i polanego jogurtem naturalnym + garść natki pietruszki
Kolacja: chłodnik litewski (jogurt naturalny + sok z buraków + surowe ogórki + szczypiorek + jajko)

Śniadanie: 150 g jogurtu poziomkowego lub śliwkowego + kromka chleba posmarowana cienko dżemem lub marmoladą + pół grejpfruta
Obiad: 200 g pstrąga lub dorsza gotowanego w jarzynach + surówka z kiszonej kapusty + marchewka + jabłko
Kolacja: 50 g jogurtu naturalnego + 3 kiwi + pół pomarańczy

Dieta kapuściana

Mankamentem diety jest monotonia, konieczność zjadania codziennie jednego rodzaju zupy. Jednak dieta może być stosowana tylko krótkofalowo, dlatego siedmiodniowe zjadanie tej samej potrawy, nie jest już tak problematyczne. Dieta kapuściana przeznaczona jest dla osób z niewielką nadwagą. Dzieje się tak właśnie dlatego, że może trwać tylko tydzień. Dłuższe stosowanie diety jest niebezpieczne, ponieważ nie dostarcza ona organizmowi niezbędnych składników odżywczych wpływających na jego prawidłowy rozwój, takich jak żelazo, białko, wapń, magnez i węglowodany. Niedobory tych składników, mogą prowadzić do wystąpienia zaburzeń krążenia i rytmu serca. Kolejnym minusem, wynikającym ze stosowania diety kapuścianej jest ryzyko wystąpienia efektu jojo. Dlatego jest ona dobra jako wstęp do stosowania mniej restrykcyjnej niskokalorycznej diety, wówczas efekty zostają zachowanie.

Mimo, że zupa kapuściana jest codziennym i głównym daniem podczas diety, można jednak spożywać w określonych ilościach i w konkretne dni inne produkty. Zatem w diecie tej znajdą się: melony, arbuzy, jabłka, pomarańcze, gotowane lub świeżo warzywa -najlepiej zielone lub liściaste, ziemniaki ugotowane w mundurkach, brukselka, ogórek, marchew, brązowy ryż lub kasza. Zaleca się wypijanie co najmniej 2 litry wody, najlepiej niegazowanej. Jeśli chodzi o napoje można również spożywać kawę i herbatę, ale wyłącznie bez cukru.

Dieta kapuściana w Polsce zyskała popularność dzięki plotce, która głosiła, że to właśnie ona umożliwiła szybką utratę kilogramów Aleksandrowi Kwaśniewskiemu, i tym samym zyskała miano diety „prezydenckiej”. Dietę spotkać można, także pod innymi nazwami: dieta szwedzka, dieta kalifornijska czy dieta kanadyjska.

Przepis na zupę kapuścianą

Składniki:

• jedna główka białej lub włoskiej kapusty,

• dwie zielone papryki (lub żółta i czerwona),

• sześć dużych, drobno posiekanych cebul,

• 25 dag marchewki,

• sześć pomidorów (świeżych lub z puszki),

• jeden pęczek selera naciowego,

• przyprawy: pieprz, pietruszka,  pietruszka, curry, koper, oraz inne według uznania np. oregano, czosnek, bazylia, estragon.

Sposób przyrządzania:
Kapustę szatkujemy, seler, marchew, paprykę kroimy i pomidory (obrane ze skórki) na drobne kawałki. Następnie tak przygotowane warzywa zalewamy około 3 litrami wody i gotujemy. Kiedy składniki staną się miękkie, czyli po około pół godziny, wywar przeprawiamy wspomnianymi wyżej przyprawami. Pamiętajmy, aby nie dodawać do zupy soli, tłuszczu ani bulionu. Ważne jest by zupę przygotować ściśle z podanym przepisem, by dieta przyniosła pożądany efekt.

Nie ma bardziej mylnej teorii jak ta, że niejedzenie śniadań pozwoli nam schudnąć. Po pierwsze niejedzenie sniadań zazwyczaj daje złudne przekonanie, że można sobie pozwolić na małą przekąskę, często kaloryczną.

Po drugie, rezygnacja z I posiłku sprawi, że człowiekowi trudniej jest opanować głód i apetyt.

Po trzecie, niezjedzenie sniadania sprawi, że człowiek w trakcie obiadu zje więcej, ponieważ będzie go nękał głód.

Najlepiej zaraz po przebudzeniu spożyć mały posiłek (około 300 – 400 kcal), który będzie bogaty w białko, witaminy i sole mineralne. Dzięki temu, uczucie sytości będzie dłużej odczuwane a i przemiana materii będzie pracować od rana.

Dieta makrobiotyczna opiera się na stworzonej przed pięcioma tysiącami lat zasadzie, która mówi, że to co jemy, nie tylko utrzymuje nas przy życiu, ale także wpływa na nasze zdrowie i przede wszystkim szczęście.

Makrobiotyka wyklucza przetworzone i rafinowane produkty. Dopuszczone są tylko pożywienie naturalne, niekonserwowane.

Zalecane produkty to ziarna zbóż, nasiona roślin strączkowych, dyni i słonecznika. Również owoce i warzywa są wskazane przy stosowaniu tej diety, jednak te, które nie rosną w naszej strefie klimatycznej (cytrusy, banany czy kiwi) są wykluczone.

Makrobiotyka odrzuca mięso, tłuszcze zwierzęce, mleko i jego przetwory.

Ponadto, ważne jest, aby produkty były spożywane w całości, bo tylko to pozwoli zachować równowagę pomiędzy węglowodanami, białkami i tłuszczami. W wypadku owoców i warzyw, zaleca się wykorzystywanie nawet gniazd nasiennych. Można je wykorzystać na wywar na kompot czy kisiel.

Zgodnie z dietą makrobiotyczna, powinno się jeść nie tylko korzeniowe części warzyw, ale i również nać jak i młode liście, które można pokrojone dodać do zupy czy sałatki.

Pić można jedynie między posiłkami, przy czym napoje gazowane i słodzone są zabronione.

Obieranie warzyw i owoców nie wchodzi w rachubę. A to dlatego, że wszystkie składniki odżywcze nie są równomiernie rozmieszczone.

Trzeba również pamiętać o dokładnym przeżuwaniu produktów,

Jest to odpowiednia dieta, jeśli chodzi o oczyszczanie organizmu. Stosowanie makrobiotyki umożliwi też schudnięcie do 5 kg w dwa tygodnie.

Dieta makrobiotyczna wskazuje jakie ilości danych produktów można zjeść w ciągu doby:

1. zboża, kasze i płatki zbożowe (około 50 % dziennej racji)
2. warzywa (około 30 % dziennej racji)
3. nasiona roślin strączkowych (5-10 % dziennej racji)
4. owoce, orzechy i nasiona słonecznika i dyni (5-10 % dziennej racji)
5. tłuszcze roślinne (nie więcej niż 5 % dziennej racji)

Niestety jest to dieta niskobiałkowa, zatem niewskazana dla osób z osteoporozą, a także dla kobiet w trakcie menopauzy i mających kłopoty z .sercem jak i przyswajaniem witamin. Niewskazane jest stosowanie tej diety dłużej niż dwa miesiące.

Po pierwsze, magnez. Znaleźć go można w ziarnach zbóż, czekoladzie, kakao, orzechach laskowych i rybach, tj. makrele czy dorsz. Należy ograniczyć alkohol i kawę, gdyż spożywanie ich wpływa na wypłukiwanie magnezu w naszym organizmie.Po drugie, chrom. Pestki dyni, słoneczniki, kiełki soi i owoce morza, rodzynki, grzyby, drożdże, ryż, stanowią cenne źródło tego pierwiastka.Po trzecie, krzem. Dzienna zalecana dawka krzemu to 20 – 30 mg, dlatego warto spożywać daktyle, herbatkę ze skrzypu, drób, żelatynę, wodę źródlaną, pietruszkę, buraki i pełnoziarniste pieczywo.
Po czwarte, żelazo, którego źródłem jest mięso, zwłaszcza czerwone, produkty pełnoziarniste, żółtko jaja, zielone warzywa, tj. szpinak, brokuły, natka i papryka.
Po piąte, witamina H, czyli biotyna. Jej źródło to drożdże, wątróbka i mleko.
Po szóste – witaminy z grupy B. – Witamina B3 jest w brokułach, proso, ziemniakach, awokado, brukselce, mięsu drobiowym, fasoli mung, seler naciowy i pszenicy. B5 to przede wszystkim owies, pszenica, awokado i fasola mung. W bananach znajduje się B6.
Po siódme, kwas foliowy, który możemy znaleźć w mące kukurydzianej, soczewicy czerwonej i zielonej.
Należy również dziennie wypijać dwa litry wody mineralnej, najlepiej niegazowanej.

Dla osób, które w codziennym pędzie życia, nie mają czasu na przygotowanie zdrowych i zbilansowanych posiłków, polecam suplementy bogate w chrom, żelazo, kwas foliowy, itp. Można je kupić w każdej aptece.
Regularne dostarczanie organizmowi powyższych produktów, zapewni nam ładne i mocne paznokcie.

Uczucie palenia w przełyku bądź w żołądku najczęściej występuje po spożyciu tłustych potraw, przejedzeniu się, spożyciu pokarmów nadmiernie przyprawionych, bogatych w węglowodany. Jest to tzw. zgaga. Zjedzony przez nas posiłek trafia do przełyku, a następnie do żołądka, gdzie jest trawiony przez soki trawienne. Kolejnym etapem trawienia są jelita. W sytuacji nadmiernego wypełnienia przełyku lub kiedy kończący zwieracz przełyk jest osłabiony, pokarm wymieszany z enzymami trawiennymi zaczyna się cofać. Wtedy właśnie daje się odczuć pieczenie lub palenie w okolicy przełyku.

Aby nie dopuścić do cofania się treści żołądka, należy się wystrzegać niektórych produktów. Przede wszystkim należy wystrzegać się pokarmów tłustych (tłuste posiłki zwiększają wydzielania się cholecystokininy, która powoduje zmniejszenie się ciśnienia w dolnym zwieraczu przełyku) i nadmiernie przyprawionych potraw. Zakwaszanie żołądka powodują owoce cytrusowe, więc też należy je skreślić ze swojego jadłospisu. Niewskazanie jest również spożywanie kawy, herbaty i gazowanych napojów zawierających kofeinę. Czekolada, orzeszki ziemne, mięta i ciasto drożdżowe również przyczyniać się mogą do zgagi.

Ponadto, posiłki powinny być mniejsze, jednak jedzone częściej. Ostatni posiłek powinien być zjedzony na 2-3 godziny przed snem. Po za tym, bardzo często za problemy trawienne odpowiada alkohol. Należy z niego zrezygnować. U osób otyłych, nadmierna ilość kilogramów powoduje dodatkowe ciśnienie w brzuchu i ucisk na żołądek. Często to ludzie z nadwagą są ofiarami zgagi, więc tu wskazanie jest zrzucenie kilogramów.

Warto pamiętać, że każdemu człowiekowi, nie zależnie od płci czy wieku, wypadają włosy.
Normą jest gdy codziennie wypada nam ich ok. 100. Jednak ich liczba sięgająca 300-400 powinna nas zaniepokoić.

Powodów wypadania włosów może być wiele:

• stres,

• anemia ,

• złe odżywianie,

• nerwica,

• choroba (kilku dniowa gorączka możne znacznie osłabić cebulki włosa),

• genetyczne obciążenie łysieniem,

• mechaniczne uszkodzenia cebulek spowodowane zbyt ciasnym związywaniem w koński ogon, przegrzewaniem suszarką, prostownicą czy zbyt częste farbowanie.

Sklepowe półki zalewają nas stertą kosmetyków do włosów wypadających. Warto jednak pamiętać, że prawdziwe dbanie o włosy zaczyna się od środka i wymaga odpowiedniej diety.

Po jakie jakie składniki pokarmowe powinnyśmy sięgnąć w celu zreperowania uszkodzonych włosów?

białko – jest głównym składnikiem włosów ( znajduje się głównie w mięsie, jajach, rybach, produktach zbożowych i roślinach strączkowych)

witaminy:

• witamina A i beta karoten (zielone, żółte i pomarańczowe owoce i warzywa, ziemniaki, natka pietruszki, wątroba, tran, masło)

• z grupy B- witamina B6,B12, Kwas foliowy(mleko i jego przetwory, żółtka jaj, drożdże, pełnoziarniste pieczywo, otręby, zielone warzywa liściaste, pszenica, pestki słonecznika, brokuły, buraki, awokado, drób, wieprzowina)

• witamina C (owoce cytrusowe, jagody, melony, papryka, ciemne zielone warzywa liściaste, ziemniaki, pomidory
• witamina E (żółtka jaj, awokado, nasiona sezamu, migdały, brązowy ryż, ciemnozielone warzywa, pełnoziarniste pieczywo, oleje i tłuszcze roślinne)

składniki mineralne:

• żelazo (czerwone mięso, zielone warzywa liściaste, fasola, suszone owoce, np. morele, produkty wzbogacane w ten pierwiastek)

• miedź (wątroba, owoce morza, nasiona, orzechy)

• cynk (migdały, brązowy ryż, owoce morza, drób, ryby, kasze)

kwasy tłuszczowe z rodzin omega-3 i omega-6 (orzechy, pestki dyni, ryby- zwłaszcza morskie, awokado, oleje roślinne)

Dieta, która będzie obejmowała wyżej wymienione składniki powinna w ciągu kilku tygodni rozprawić się z uporczywym wypadaniem włosów i przywrócić im blask. Niestety, musimy jednak uzbroić się w cierpliwość ponieważ uzupełnienie niedoborów pokarmowych musi zająć trochę czasu.

Jeśli chcesz poprawić swoją figurę, bądź zachować piękną sylwetkę, od tych pierwszych trzymaj się z daleka, lody jednak… mogą Ci nawet pomóc!

Lody z pozoru wydają się tuczącym smakołykiem stawianym na równi z czekoladą, jednak w rzeczywistości mają one prawie 3 razy mniej kalorii. Najmniej kaloryczne są sorbety, lody śmietankowe i mleczne, nie polecamy słodkich polew czekoladowych ani oczywiście bitej śmietany, jednak posypanie naszego deseru kilkoma malinami uczyni z naszego deseru prawdziwą ucztę. Oczywiście, przez orzechy, dużo więcej kalorii mają lody bakaliowe czy w czekoladzie.

śmietankowe: 100 gr. – 160 kcal
gałka 25 gr. – 40 kcal

mleczno – owocowe: 100gr – 115 kcal
gałka 25gr – 29 kcal

kakaowe: 100gr – 166 kcal
gałka 25gr – 41,5 kcal

bakaliowe: 100gr – 216kcal
gałka: 25gr – 54kcal

Niska kaloryczność to nie jedyny plus lodów. Dostarczają one duże ilości białka, trawiąc je, nasz organizm zużywa spory zapas węglowodanów czyli główną przyczynę otyłości i nadwagi. Organizm musi zużyć także więcej energii aby utrzymać stałą temperaturę ciała, którą wychładzają lody, a więcej energii to przecież więcej spalanych kalorii. Lody zawierają również dużo wapnia, który chroni mięśnie od zmęczenia, oraz aminokwasy ujędrniające mięśnie.

Trzeba pamiętać wegetarianizm to nie tylko nie jedzenie mięsa ale również wykluczenie z diety produktów zawierających substancje odzwierzęce, m.in. żelatynę, podpuszczkę, tłuszcz zwierzęcy.

Najpopularniejsza odmiana wegetarianizmu, która wyklucza z diety wyłącznie jedzenie mięsa nosi  nazwę Laktoowowegetarianizmu. Laktowegetarianie braki zawartych w mięsach i ich przetworach- białek pełnowartościowych, żelaza, witaminy z grupy B- nadrabiają produktami mlecznymi i jajkami. Warto jednak pamiętać, że spożycie jajek w zbyt dużej ilości również jest nie zdrowe   i dziennie nie powinno przekraczać 30 g.
Inną odmianą wegetarianizmu jest Owowegetarianizm w którym dopuszczone są jedynie jajka jako produkty pochodzenia zwierzęcego. Nie spożywamy: mięsa, nabiału, jak również miodu.
Trzecią i jedną z najbardziej popularnych rodzajów wegetarianizmu jest weganizm. Polega na rezygnacji ze spożywania wszelkich pokarmów produkcji zwierzęcej. Poza mięsem wyłączane są więc z jadłospisu mleko, sery, jaja, miód. Weganie tym sposobem spożywają wyłącznie produkty pochodzenia roślinnego oraz grzyby. Ich dieta obejmuje warzywa, owoce, produkty zbożowe (kasze, makarony, ryż, pieczywo, płatki zbożowe), rośliny strączkowe (fasole, soczewice, groch, soję, ciecierzycę i inne), orzechy i pestki, oleje roślinne. Dobrze zaplanowana dieta wegańska jest zdrowa i jest w stanie zapewnić wszystkie potrzebne składniki odżywcze. Przed jej rozpoczęciem należy jednak koniecznie skonsultować się z dietetykiem aby uniknąć niedoborów jodu, witaminy B12 czy kwasów omega-3.
Witarianizm - opiera się na spożywaniu tylko świeżych owoców i warzyw. Nie wolno spożywać gotowanych potraw oraz napojów typu kawa czy herbata. Witarianie dopuszczają podgrzewanie jedzenia do 41 °C. Powodem przechodzenia na witarianizm jest głównie przekonanie, że pokarm poddany obróbce termicznej traci swoje składniki mineralne, warto jednak pamiętać, że istnieją produkty, które wprost przeciwnie- uwalniają je dopiero w odpowiedniej temperaturze.
Ostatnią i najbardziej skrajną formą wegetarianizmu jest Frutarianizm. Frutarianie spożywają wyłącznie owoce i orzechy czyli to co człowiek może samodzielnie zerwać i wyhodować. Z powodów klimatycznych ta odmiana wegetarianizmu jest mało popularna, zwłaszcza w naszym regionie.

Ten owoc o słodkim smaku jest prawdziwą bombą witaminową. Zawiera duże ilości błonnika, wapń, fosfor, żelazo, cynk oraz potas, który wspomaga wydalanie wody z organizmu. Swoje właściwości odchudzające zawdzięcza głównie unikalnemu zestawowi enzymów i kwasów owocowych, które przyspieszają spalanie tłuszczu. Najistotniejszym z nich jest Bromelina, która nadaje owocowi charakterystyczny smak i reguluje przemianę materii, oraz oczyszcza przewód pokarmowy. Jest również niezwykle pomocna przy trawieniu białka. Jednak, nie powinny jej zażywać, w zbyt dużych ilościach, osoby z chorobami płuc, ponieważ  rozrzedza wydzielinę oskrzelową. Zbyt duże ilości ananasa nie są także dla osób stosujących doustne środki antykoncepcyjne, ponieważ duża zawartość błonnika może spowodować zmniejszenie skuteczności niektórych leków.
Zastosowanie ananasa w czasie kuracji odchudzającej polecane jest osobom stosującym dietę, o małej aktywności fizycznej oraz prowadzących siedzący tryb życia. jej efekty są bardzo szybkie ponieważ umożliwia utratę nawet 2 kilogramów w ciągu 4 dni. Owoc ten jest wskazany również dla osób, które dietę już zakończyły, jednak chcą uniknąć efektu jo-jo.
Należy pamiętać, że tylko świeży ananas jest skarbnicą minerałów. Owoce z puszki w procesie obróbki pozbawiane są wielu cennych właściwości, ale też z dodatkiem cukrowej zalewy, stają się  wysokokaloryczne. Niestety, kwaśne pH żołądka ma zły wpływ na bromelinę, dlatego w przypadku odchudzania efekty działania kapsułek lub tabletek, które uwalniają ta substancję dopiero w jelitach, mogą być szybciej widoczne.

Innymi zbawiennymi dla organizmu właściwościami ananasa jest

• zwalczanie infekcji przewodu moczowego;

• pomoc w rozpuszczaniu skrzepów krwi;

• a także łagodzenie bólu gardła.

Wybierając dobrego ananasa należy dokładnie sprawdzić czy przypadkiem nie jest miękki lub nie
posiada brązowych liści. Dojrzałego ananasa rozpoznajemy głównie po zapachu który powinien być lekko słodkawy.